اهل مشکین شهرم

چند روز پیش طبق معمول این حقیر فقیر سرتاسر نقص و تقصیر بعد از تناول ناهار به پای میز مطبوعات رفتم و صفحه حوادث روزنامه کیهان مورخه فکرکنم 28/6/87 رو باز کردم و چشم بر مطلبی ناخواسته افتاد که مرا چندین ساعت و یا بهتره بگم چند روزی به خود مشغول کرد که گفتم خالی از لطف نیست اگر شما هم بدانید در این روزنامه آمده بود که در ژاپن از آنجایی که ساختار خانه ها بگونه ای است که بین دیوار اصلی و دیوار مجازی خانه از لایه چوبی استفاده میشود و از میخ ها و چوب هایی برای این منظور استفاده میشود طبق گزارش روزنامه خانه ای که با این ساختار ده سالی بوده که ساخته شده بوده در حال تخریب بوده که صاحبخانه هنگام کندن چوبهای دیوار ناگهان با صحنه ای مواجه شده بود که برای هر کسی جالب است صاحبخانه بین میخهای کوبیده شده به دیوار خانه مارمولکی را دیده بود که ده سال پیش در انجا بین میخ های دیوار گیر افتاده بود یعنی میخ کوب شده بود اما عجیب اینکه این مارمولک فعلا زنده و دارای حیات بوده ! خدای من  این موجود در این ده سال چه خورده چه آشامیده ؟ این سوالی هست که به ذهن هر کسی خطور میکند او با کنجکاوی میخواهد به جای تخریب دیوار سعی بر کشف این راز کند و ساعت ها منتظر میشود تا ببیند حین گرسنگی و تشنگی این مارمولک چگونه میتواند مایحتاج خود را تامین کند بعد از مدتی میبیند که جفت این مارمولک با تکه نانی به سراغ یار خود آمده و غذا در دهان او میگذارد این یعنی خدمت بی منت و عشق بی دریغ .               

10 سال هر شب و روز خدمت و عشق ورزی . کاش ما ادمها هم کمی از این حیوانات عاشق پیشه عشق ورزی یاد بگیریم